حجم نقدهای درست و اعتراض به رویه تیم ملی فوتبال و نیمکت سنگین وزن آن در آستانه جام جهانی در خروجی جام کافا خودش را نشان داد.
به گزارش سرویس ویژه واندا اسپورت امیر قلعه نویی با وجود پیشینه استقلالی بودن همواره در سال های فعالیت خودش سعی کرده با الگوبرداری از شخصیت علی پروین فردی تلخ و سخت در مسایل فنی و تصمیم گیری ها باشد.
این شیوه در لیگ ایران برای او دستاوردهای زیادی به وجود آورد ولی در تیم ملی به نتیجه و موفقیت خاصی نرسید.
قلعه نویی در دوره نخست رسیدن به سرمربیگری تیم ملی فوتبال خیلی زود محو شد و زمان بررسی و شناخت فضا را پیدا نکرد.
اما در دومین تجربه سعی کرد، با آوردن چهره های خاصی در کنارش به بخش های تاریک تخصص و اطلاعات فنی با دستیاران نور بتاباند.
جام ملت های آسیا تا بازی قطر روز خوش مدیر فنی تیم ملی فوتبال ایران بود، اما ناتوانی در بازی خوانی قطر باعث شد که قلعه نوعی در آستانه فینال یکی دیگر از مربیان ناکام تیم ملی فوتبال شود.
این روزها فشار روی قلعه نویی در رسانه های دولتی به صورت هماهنگ و برنامه ریزی شده در حال افزایش است و نشان می دهد بخش خاصی در حوزه تصمیم گیری های ورزشی در حال زمینه سازی برای تغییرات هستند.
از طرفی 9 ماه تا جام جهانی زمان برکناری تیم فنی و نشاندن سیستم جدید تاکتیکی و مدیریت فنی به تیم ملی نیست و این اقدام می تواند به فاجعه بزرگی در جام جهانی 2026 منجر شود.
با در نظر گرفتن تجربه های موفق دستیاران موثر خارجی که خود او تجربه آن را در آغاز دهه 90 میلادی در شاگردی منصور پورحیدری و قهرمانی سال 1990 استقلال درک کرد، فرصتی برای ثبت افتخاری بزرگ در جام جهانی است.
در آن سال کمیته ملی المپیک با درک وضعیت فنی و عقب ماندگی فوتبال به دلیل 10 سال جنگ و محدودیت های میزبانی و نیامدن مربیان خارجی با مربی مجارستانی و دستیار لئونید کوچ برای حضور در تیم ملی امید توافق کردند که بنا به دلایلی تایید نشد.
کمیته المپیک این مربی را به علی پروین پیشنهاد کرد، اما همه کاره آن زمان تیم پیروزی به شیوه سنتی خودش همان طور که دنبال بازیکن دانشگاهی نبود و علی پروین را به تیم ملی 1992 دعوت نکرد، بونژاک را دیپورت کرد.
از آن سو منصور پورحیدری با رایزنی توانست بونژاک را روی نیمکت استقلال بیاورد و حضور او باعث تحول خاصی در سیستم فوتبال ایران و تحول شگرف استقلال شد.
بونژاک نخستین فردی بود که سیستم 3-5-2 را به فوتبال ایران آورد و در استقلال پیاده کرد و با این تغییر استقلال پس از سالهای جنگ و مشکلات ریز و درشت زیرساختی فوتبال در جام باشگاه های آسیا به قهرمانی رسید و تنها تیم دو ستاره آسیا تا آن زمان شد.
قلعه نویی یکی از بازیکنانی بود که بونژاک را تجربه کرد و با استقلال در جام باشگاه های آسیا قهرمان شد، این تجربه می تواند با تغییرات راهبردی در روش های کهنه و سنتی او باعث صفحه پایانی بیاد ماندنی برای فوتبال و تیم ملی شود.
آمدن دستیار آلمانی سفت و سخت و توانمندی مانند وینفرد شفر و دیگر گزینه های ممکن که با روحیه بازیکنان ایرانی و فضای فوتبال ایران آشناست و هم درک متقابل با شخصیت کاری قلعه نویی دارد، بنزین سوپر و تنظیمات ویژه برای موتور تیم ملی در جام جهانی خواهد بود.
دست امیر قلعه نویی از بازیکنان موثر و بازیکنان جوان تاثیرگذار کم نیست، او باید روند تاکتیکی، تمرین های متفاوت و برنامه های نو را برای موفقیت انتخاب کند، بقا و ممات قلعه نویی دست خودش است.
اگر متوجه باشد که این بازی لجبازی پذیر نیست و با شیوه های قدیمی نمی توان از کاتالیزور خشن جام جهانی عبور کرد، چیزی که کی روش یکبار در آن درخشید و بار دوم در آن هضم شد.
امیر قلعه نویی باید به شیوه و دور اندیشی منصور پورحیدری برای افتخار و موفقیت تصمیم خاص بگیرد.
