دستکاری سکوهای ورزشگاه فوتبال در حالی که 215 میلیارد تومان از سال 97 تا 99 برای نوسازی آن هزینه شده بود، حرکتی برای بیرون بردن استادیوم آزادی از چرخه خدمات دهی بود، این نکته را محمد دادکان در مصاحبه خود با یک رسانه در ایران به روشنی گفت.
به گزارش سرویس ویژه واندا اسپورت حرکت شتاب زده و نابخردانه تابستان 1402 که در ظاهر برای بازسازی ورزشگاه آزادی بود، گرچه با تصاویر تخریب ورزشگاه آزادی شوک بزرگی به فوتبال دوستان و تماشاگران حرفه ای فوتبال وارد کرد، ولی ناگفته های زیادی در پشت پرده داشت.
شتاب زدگی و عدم رعایت استانداردهای بازسازی مهندسی نشان می داد این اتفاق تنها به دلیل خارج کردن ورزشگاه از چرخه سرویس دهی ورزشی بوده و هیچ توجیه فنی و تخصصی برای انجام آن وجود نداشته است.
از سوی دیگر یا توجه به سال ساخت بالای ورزشگاه مجوزهای AFC و FIFA با توجه به سال ساخت و معماری آن داده شده بود و با اندک دستکاری دوباره وزارت ورزش مالک اصلی ورزشگاه موظف می شد تا همه استانداردهای تازه دو نهاد آسیایی و جهانی فوتبال را در ورزشگاه پیاده کند.
ولی این اقدام نادرست و دخالت رسمی نهادهای خاص به هدف اختلال در روند برگزاری مسابقه های فوتبال باعث شد که میزبانی تیم های ایرانی در نخستین دوره لیگ نخبگان آسیا که تیم های عربستانی با ریخت و پاش نجومی در حال جلب توجه مخاطبان خارجی و رقابت رسانه ای پیش از رقابت ورزشی بودند، ایران و ورزشگاه آزادی را به سوژه خنده رسانه ها و کانال های عربی تبدیل کند.
اقدام مشکوک جریان سیاسی تندرو در داخل ایران عملا باعث شد که ورزشگاه آزادی که به «جهنم» مشهور بود، عملا از چرخه خدمات دهی حرفه ای خارج شود و تنها برای چند بازی برای تیم نورچشمی جریان سیاسی در ایران و تک بازی های ملی استفاده شود.
دیگر پشت پرده تخریب شتاب زده سکوهای طبقه دوم ورزشگاه آزادی توهم ساخت ورزشگاه بزرگ 120 هزار نفری در عوارضی جاده تهران قم بود که توسط اتاق فکر تبلیغاتی دولت پیشین ایران با شوآف و برگزاری مراسم های نمادین با بنرهای تبلیغاتی بود.
ولی سرانجام پس از 2 سال احمد دنیامالی وزیر ورزش به روشنی از بی تدبیری در بازسازی ورزشگاه آزادی پرده برداشت تا ثابت شود تخریب سکوها جز بیرون آوردن چرخه خدمات دهی حرفه ای ورزشگاه نبوده است.
دلیل فنی این ماجرا به سبک ساخت و الگوی معماری ورزشگاه آزادی تهران برمی گردد، ورزشگاهی که با هوش و زکاوت شادروان عبدالعزیز فرمانفرماییان معمار مشهور ایرانی و مدیر پروژه ساخت مجموعه ورزشی آزادی (شهیاد) ساخته بود.
نوع چینش لایه های بتنی سکوها ورزشگاه آزادی به دلیل بهره مندی از فناوری خاصی به صورت پله ای و به سبک سفال به صورت دایره وار روی عرشه اصلی ورزشگاه نصب شده بود، ولی به دلیل نابودی نقشه های مادر و اطلاعات فنی ورزشگاه آزادی پس از 1357 عملا منبع فنی برای بازسازی فنی موجود نبود.
در نخستین بازسازی ورزشگاه آزادی که سال 1380 پس از استخر شدن ورزشگاه فوتبال در بازی نیمه نهایی باشگاه های آسیا در تهران رخ داد، ترک های بخش شمال غربی در طبقه ورزشگاه زیر دکل نورافکن ها هم توسط رسانه ها به مسئولین یادآوری شد.
پس از بررسی های شرکت ها مشاور تاکید شد که دست زدن به لایه بتنی سکوهای ورزشگاه آزادی موضوعی بسیار پیچیده و نیازمند بررسی های فنی و دقیق است.
با وجود زنده بودن شادروان فرمانفرماییان هیچ یک از مقامات مسئول سازمان تربیت بدنی و شرکت های بازسازی ورزشگاه که از مجموعه های وزارت مسکن و شهرسازی بودند برای کمک گرفتن از ایشان اقدامی نکردند، اما او در گفتگوی غیر رسمی گفته بود که دست زدن به سکوهای آزادی اشتباه بزرگی است و برای ترک های سطحی نباید به این لایه دست زد!
این اظهارنظر فنی و روشن شادروان فرمانفرماییان در شرایطی بود که لایه عایق ضد آب طبقه دوم ورزشگاه که به رنگ سبز بود در اثر 30 سال مجاورت در برابر آب، باد، باران، برف و نور خورشید پوسیده و در بیشترین نقاط دچار خوردگی شده بود و باعث میشد در بارندگی های شدید آب با نفوذ به بتن عرشه ورزشگاه روی سر تماشاگران طبقه اول بریزد.
از آن زمان بود که بحث بازسازی مهندسی و اضافه کردن سقف به ورزشگاه در طرح های پیشنهادی مطرح شد و حتی این نیاز جدی در سال 1385 زمانی که خاویار کلمنته برای بررسی وضعیت فوتبال ایران و پذیرش پیشنهاد سرمربی تیم ملی به تهران آمد توسط او با پیشنهاد معرفی شرکت خوبی در اسپانیا به مسئولین وقت فوتبال گوشزد شد.
ولی این پیشنهاد تاوان دیپورت کلمنته و ساکت ماندن پروژه بازسازی ورزشگاهی شد که برای جریان انقلابی در ایران جزو افتخارات و دستاوردهای خودشان به حساب نمی آید.
سرانجام این اشتباه فنی و عدم توجه به پیچیدگی لایه های بتنی سکوهای ورزشگاه آزادی در اقدام بچه گانه و هیجانی تابستان 1402 گریبان تخریب کنندگان را گرفت و با برداشتن چند لایه از ردیف یک سکوهای طبقه دوم ورزشگاه تمامی رینگ های بالا از حالت تراز خارج شده و دچار فرونشست و ریختگی به سمت پایین شد.
اتاق فکر تخریب با خوشحالی از این اتفاق هرگز تصویر نمی کرد که مجبور باشد برای همین اشتباه بیش از 3000 میلیارد تومان تاوان داده و به گوشت قربانی رسانه ها و مردم تبدیل شود.
اما خود کرده را تدبیر نیست و با بلوای رسانه ای که سعودی ها و رسانه های عربی راه انداخته بودند راهی جز بازسازی و استاندارد سازی ورزشگاه آزادی براساس استانداردهای نو و سخت گیرانه، متفاوت و جداگانه AFC و FIFA نبود.
دیروز پس از 2 سال احمد دنیامالی وزیر ورزش در اظهاری نرم و فنی با تایید این اقدام نادرست و پیچیدگی بازسازی ورزشگاه آزادی، دخالت در این موضوع تخصصی و فنی را بی تدبیری نامید تا محترمانه از افتضاح مدیریتی وزارت ورزش دولت قبلی پرده برداشته و عملا خودش را از مسئولیت در وضعیت موجود بیرون ببرد.
با همه این نکات و بحث ها روند افزایش امکانات و تغییر ساختارها در ورزشگاه فوتبال آزادی تهران با استانداردهای سخت گیرانه دو نهاد آسیایی و جهانی در حال اجراست.
این رویداد خبر خوشی برای علاقه مندان ورزشی و تماشاگران حرفه ای است تا در فضایی مناسب و امکانات دست کم به روز شده زین پس بیننده بازی های تیم های مورد علاقه خودشان باشند.
اما همچنان مشکل بزرگ اجاره دادن پارکینگ های ورزشی به بخش خصوصی از اسطبل تا ایستگاه اتوبوس و بذل و بخشش بزرگترین بخش های آن به پیست غیر استاندارد ماشین، موتور و فدراسیون های دیگر باعث شده که ورزشگاه آزادی برای گرفتن امتیازهای ویژه در میزبانی های مهم همچنان مشکلات جدی داشته باشد.
