لندن، ادینبرو، کاردیف و بلفاست برای برگزاری بزرگترین رویداد تکرشتهای تاریخ بریتانیا متحد میشوند. با خروج رقبا، چهار فدراسیون فوتبال بریتانیا (انگلیس، اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی) تنها متقاضی رسمی برگزاری جام جهانی زنان ۲۰۳۵ هستند.
به گزارش سرویس خبری واندا اسپورت فدراسیونهای فوتبال 4 کشور حوزه بریتانیا با ارائه کتابچه پیشنهادی خود تحت عنوان “همه با هم” All Together، رسماً برای میزبانی جام جهانی ۲۰۳۵ داوطلب شدند.
این پیشنهاد در حالی ارایه شده که هیچ رقیب دیگری برای این دوره وجود ندارد و همین موضوع مسیر بریتانیا را برای بازگرداندن جام جهانی به خانه (پس از جام جهانی مردان ۱۹۶۶) هموار کرده است.
نقشه راه میزبانی: اعداد و ارقام خیرهکننده
بر اساس مستندات ارایه شده به فیفا، این تورنمنت قرار است در ابعادی بیسابقه برگزار شود:
تعداد تیمها: ۴۸ تیم ملی (برای نخستین بار در تاریخ جام جهانی زنان).
تعداد مسابقات: ۱۰۴ بازی در بازهای ۳۹ روزه.
ظرفیت بلیتفروشی: پیشبینی فروش ۴.۵ میلیون بلیت.
زیرساختها: ۲۲ ورزشگاه در ۱۶ شهر میزبان، ۸۲ کمپ تمرینی اختصاصی و ۳۲ منطقه ویژه هواداران (Fan Festival).
دسترسی محلی: طبق برآوردها، ۶۳ میلیون نفر از ساکنان بریتانیا حداکثر با ۲ ساعت رانندگی به یکی از ورزشگاههای میزبان دسترسی خواهند داشت.
مخاطب جهانی: پیشبینی میشود بیش از ۳.۵ میلیارد نفر از طریق پلتفرمهای مختلف این مسابقات را تماشا کنند.
ورزشگاهها؛ ترکیبی از اصالت و نوسازی
لیست ورزشگاههای پیشنهادی شامل نامهای بزرگی همچون ومبلی، امارات (آرسنال)، ورزشگاه اختصاصی تاتنهام، اتحاد (منچسترسیتی) و همپدن پارک است. اما نکته جالب توجه، گره خوردن این میزبانی با پروژههای عمرانی کلان است:
ورزشگاه پاورهاوس بیرمنگام: استادیوم جدید ۶۲ هزار نفری که بخشی از پروژه “منطقه ورزشی” این شهر است.
اولدترافورد جدید: اگرچه نام ورزشگاه فعلی منچستریونایتد در لیست است، اما در متن پیشنهاد ذکر شده که در صورت نهایی شدن ساخت استادیوم جدید یونایتد، آن بنا جایگزین خواهد شد.
توسعههای جاری: ورزشگاههای ویلا پارک، اماکس (برایتون) و ریسکورس (ورکسام) همگی تا سال ۲۰۳۵ مراحل بازسازی و افزایش ظرفیت را پشت سر خواهند گذاشت.
اقتصاد فوتبال زنان؛ از یورو ۲۰۲۸ تا جام جهانی ۲۰۳۵
بریتانیا در حالی برای ۲۰۳۵ زنان آماده میشود که پیشدرآمد آن، میزبانی مشترک یورو ۲۰۲۸ مردان است. تحلیلهای اقتصادی نشان میدهد یورو ۲۰۲۸ حدود ۳.۶ میلیارد پوند سود اقتصادی به همراه خواهد داشت. با این حال، جام جهانی زنان ۲۰۳۵ به دلیل تعداد بازیهای بیشتر (۱۰۴ بازی در مقابل ۵۱ بازی یورو)، پتانسیل درآمدزایی بسیار بالاتری در بخشهای توریسم، هتلداری و اشتغالزایی دارد.
وضعیت بازار حقوق رسانهای:
کمپانی نتفلیکس از هماکنون حقوق پخش اختصاصی جامهای جهانی ۲۰۲۷ و ۲۰۳۱ را در آمریکا خریداری کرده است که نشاندهنده ورود پلتفرمهای استریم به سطح اول فوتبال زنان است.
در داخل بریتانیا، قرارداد جدید ۶۵ میلیون پوندی لیگ برتر زنان (WSL) با Sky Sports و BBC، ثبات مالی بیسابقهای را برای این ورزش ایجاد کرده است.
موسسه Deloitte پیشبینی کرده که درآمد ورزش حرفهای زنان در سال ۲۰۲۵ از مرز ۲.۳۵ میلیارد دلار عبور کند که فوتبال سهم ۳۵ درصدی از این کیک اقتصادی را داراست.
میراث و حمایت سیاسی
سِر کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، این میزبانی را “لحظهای ماندگار” در تاریخ ورزش کشور توصیف کرده است. دولت بریتانیا و نهاد “UK Sport” سه هدف اصلی را برای میراث این مسابقات تعیین کردهاند:
افزایش مشارکت ورزشی در جوامع محروم.
دو برابر کردن تعداد داوران و مدیران زن تا سال ۲۰۳۵.
کاهش شکاف تجاری میان فوتبال مردان و زنان.
گام بعدی چیست؟
با توجه به اینکه فیفا پیش از این توصیه کرده بود میزبانی ۲۰۳۵ به اروپا یا آفریقا برسد، و با توجه به انصراف سایر رقبای احتمالی، تایید نهایی بریتانیا به عنوان میزبان تنها یک تشریفات اداری به نظر میرسد.
تصمیم نهایی در تاریخ ۳۰ آپریل ۲۰۲۶ در کنگره فیفا در ونکوور اعلام خواهد شد.
